W horoskopie każdy ma wszystkie dziewięć planet, a jednak u jednej osoby Jowisz otwiera drzwi przez całe życie, a u innej jest prawie niewidoczny. Różnica tkwi w sile planety. Astrologia wedyjska przykłada do niej ogromną wagę, bo od siły zależy, jak wyraźnie planeta da swoje rezultaty — w charakterze, w ważnych dziedzinach życia i w okresie, w którym rządzi.
Siłę ocenia się z kilku stron naraz: w jakim znaku planeta stoi, w jakim domu, w którą stronę świata „patrzy”, jak blisko jest Słońca i jak wygląda w nawamszy. Poniżej najważniejsze zasady — bez skomplikowanych obliczeń.
1. Najpierw najważniejsze: siła to nie to samo co „dobra”
Mocna planeta mocno daje to, co oznacza. Mocny Jowisz to mądrość, nauczyciele i szczęście; mocny Saturn to wytrwałość i zdolność budowania na lata — ale też poważne podejście do życia. Słaba planeta nie jest wyrokiem: jej tematy po prostu wymagają więcej świadomej pracy i rozwijają się później.
Dlatego w astrologii wedyjskiej nie mówi się „masz złego Marsa”, tylko „Mars jest słabszy, więc odwagi i energii trzeba się nauczyć”, albo „Mars jest mocny, ale trudno położony, więc energii masz dużo i warto nią świadomie kierować”.
2. Znak: egzaltacja, własny znak, upadek
Najprostsza miara siły to znak, w którym planeta stoi. Każda planeta ma znak, w którym czuje się najlepiej — to egzaltacja, czyli jej szczyt. Naprzeciwko leży znak upadku, w którym działa z największym trudem. Pomiędzy nimi są własne znaki planety (dobrze się w nich czuje, jak u siebie w domu), znaki przyjaciół (dość wygodnie) i znaki wrogów (niewygodnie).
Przykład: Słońce, czyli tożsamość i siła woli, jest w egzaltacji w Baranie — tam działa śmiało i jasno. W Wadze, znaku upadku, musi się liczyć z innymi i trudniej mu stanąć na pierwszym miejscu. Tabela na końcu artykułu pokazuje znaki egzaltacji, upadku i własne wszystkich siedmiu widocznych planet.
Dla Rahu i Ketu tradycja nie jest zgodna — różne szkoły podają różne znaki egzaltacji (najczęściej Byk lub Bliźnięta dla Rahu oraz Skorpion lub Strzelec dla Ketu), dlatego ich siłę ocenia się raczej przez dom i planety, które je otaczają.
3. Upadek, który się „znosi”
Planeta w upadku nie zawsze jest słaba. Astrologia wedyjska zna zasadę zniesienia upadku (nicza bhanga): gdy na przykład władca znaku upadku stoi w mocnym domu od ascendentu albo od Księżyca, planeta w upadku z czasem odzyskuje siłę — często z nawiązką. Wiele osób z planetą w upadku osiąga w jej dziedzinie najwięcej, bo musiały się jej nauczyć od podstaw.
4. Dom: gdzie planeta działa
Drugą miarą jest dom, czyli dziedzina życia. Najmocniejsze są domy kątowe (kendry: 1, 4, 7 i 10) — planety w nich są widoczne i aktywne. Bardzo dobre są też domy trygonu (1, 5 i 9), domy szczęścia i zasług. Trudniejsze są domy 6, 8 i 12 — planety tam pracują w ukryciu, przez przeszkody, przemiany albo oddalenie.
Domy 3, 6, 10 i 11 to domy wzrostu: planety trudne, takie jak Saturn, Mars, Rahu czy Ketu, czują się w nich zaskakująco dobrze, bo dają siłę do wysiłku i pokonywania przeszkód.
5. Siła kierunkowa: w którą stronę „patrzy” planeta
Horoskop ma swoje strony świata: 1. dom to wschód, 10. dom — południe (szczyt nieba), 7. dom — zachód, a 4. dom — północ. Każda planeta ma kierunek, w którym jest najsilniejsza. Jowisz i Merkury najlepiej czują się w 1. domu, Słońce i Mars w 10., Saturn w 7., a Księżyc i Wenus w 4. Planeta w swoim kierunku dostaje wyraźny dodatek siły, nawet jeśli znak nie jest dla niej najlepszy.
6. Spalenie i ruch wsteczny
Planeta, która stoi bardzo blisko Słońca (zwykle w odległości kilku–kilkunastu stopni), jest spalona — jej blask ginie w świetle Słońca. Jej tematy bywają wtedy mniej widoczne albo podporządkowane ambicjom i ego. To szczególnie częste u Merkurego, który nigdy nie oddala się od Słońca daleko.
Planeta w ruchu wstecznym (retrogradacyjnym) wydaje się z Ziemi cofać na niebie. Astrologia wedyjska uważa ją za silną — jest wtedy najbliżej Ziemi i najjaśniejsza — ale działającą nietypowo, bardziej do wewnątrz, z powrotami do tych samych tematów.
7. Nawamsza — drugie spojrzenie na siłę
Nawamsza (D9) to najważniejsza z map dzielonych. Pokazuje, jak planeta dojrzewa i jak działa w głębi, zwłaszcza w drugiej połowie życia. Planeta mocna w głównym horoskopie i słaba w nawamszy daje dobry start, który trzeba podtrzymać; słaba w głównym i mocna w nawamszy — rozkwita z wiekiem.
Gdy planeta stoi w tym samym znaku w obu mapach, nazywa się to vargottama — to jeden z najsilniejszych znaków potwierdzenia siły.
8. Szadbala — siła policzona w liczbach
Dla dokładnych porównań astrologia wedyjska ma system szadbala, czyli „sześć sił”: siłę położenia (znak i dom), kierunku, czasu (pora dnia, faza Księżyca, rok), ruchu, siłę naturalną (Słońce jest z natury najsilniejsze, Saturn najsłabszy) oraz siłę aspektów, czyli wpływu innych planet. Wynik to liczba, którą porównuje się z minimum dla danej planety.
Szadbala jest dokładna, ale dla zrozumienia własnego horoskopu w zupełności wystarczą zasady opisane wyżej. Najczęściej zgadzają się z wynikiem liczbowym.
9. Kiedy siła planety jest najbardziej odczuwalna
Planeta pokazuje pełnię swojej siły w swoim okresie planetarnym (daszy). Okres mocnej planety zwykle przynosi rozwój w jej dziedzinach, okres słabej — naukę i pracę nad jej tematami. Dlatego, patrząc na nadchodzące lata, warto wiedzieć nie tylko, która planeta rządzi, ale też jak silna jest w Twoim horoskopie.
Siła planet w skrócie
| Planeta | Egzaltacja | Upadek | Własne znaki | Najsilniejsza w domu |
|---|---|---|---|---|
| Słońce | Baran | Waga | Lew | 10. |
| Księżyc | Byk | Skorpion | Rak | 4. |
| Mars | Koziorożec | Rak | Baran, Skorpion | 10. |
| Merkury | Panna | Ryby | Bliźnięta, Panna | 1. |
| Jowisz | Rak | Koziorożec | Strzelec, Ryby | 1. |
| Wenus | Ryby | Panna | Byk, Waga | 4. |
| Saturn | Waga | Baran | Koziorożec, Wodnik | 7. |
Żeby ocenić siłę planety, zadaj pięć pytań: w jakim jest znaku, w jakim domu, czy jest w swoim kierunku, czy nie jest spalona i jak wygląda w nawamszy. Im więcej odpowiedzi „dobrze”, tym wyraźniej planeta da o sobie znać.
