1. Skąd się bierze ruch wsteczny
Planety zewnętrzne, czyli Mars, Jowisz i Saturn, cofają się wtedy, gdy Ziemia mija je po wewnętrznym torze, mniej więcej naprzeciw Słońca. Są wtedy najbliżej nas i najjaśniejsze w całym roku. Merkury i Wenus, które krążą bliżej Słońca niż Ziemia, cofają się, gdy przechodzą między Ziemią a Słońcem.
Słońce i Księżyc nigdy nie są retrogradacyjne. Rahu i Ketu, czyli węzły Księżyca, poruszają się wstecz zawsze, dlatego ich ruch wsteczny nie jest niczym szczególnym i nie liczy się go jako retrogradacji w zwykłym sensie.
Moment, w którym planeta zatrzymuje się i zmienia kierunek, nazywa się stacją. Przez kilka dni przed nią i po niej planeta prawie stoi w miejscu. Tradycja uważa, że wtedy jej działanie jest najbardziej skupione: to, co planeta oznacza, „stoi” nad jednym punktem kosmogramu.
2. Co klasyczne teksty mówią o planecie wstecznej
W systemie sześciu sił planety (szadbala) jedna z nich, czeszta bala, czyli siła ruchu, jest najwyższa właśnie dla planety retrogradacyjnej: dostaje pełne 60 punktów. Phaladipika i inne klasyczne teksty piszą, że planeta wsteczna jest silna jak planeta w egzaltacji.
Część późniejszych autorów dodaje regułę odwrotności: planeta wsteczna w upadku zyskuje, a w egzaltacji traci część swojej przewagi. To reguła sporna i nie wszyscy astrologowie jej używają. Pewne jest jedno: retrogradacja wzmacnia naturę planety. Planeta dobroczynna (Jowisz, Wenus, często Merkury) staje się bardziej hojna, a wymagająca (Saturn, Mars) działa intensywniej. Tak samo liczymy siłę planet na 9dom.pl.
Niektóre szkoły czytają też planetę wsteczną podwójnie: w jej znaku i dodatkowo w znaku poprzednim, z którego „się wycofuje”. To dobra wskazówka, gdy planeta stoi na samym początku znaku, ale nie trzeba jej traktować jak sztywnej zasady.
3. Jak często to się zdarza — zmierzyliśmy
Planeta retrogradacyjna w kosmogramie to nic rzadkiego. Sprawdziliśmy wyliczeniami 9dom.pl 2000 losowych dat urodzenia z lat 1950–2010. Saturn był wsteczny w 36% map, Jowisz w 30%, Merkury w 20%, Mars w 10%, a Wenus w 7%. Te liczby odpowiadają rytmowi nieba: Saturn cofa się co roku przez około cztery i pół miesiąca, a Wenus tylko raz na półtora roku przez około sześć tygodni.
Aż 71% ludzi ma w kosmogramie co najmniej jedną planetę wsteczną (nie licząc Rahu i Ketu). Jedną ma 45% osób, dwie 21%, trzy 5%, a cztery lub więcej tylko 0,3%. Jeśli więc w swojej mapie widzisz znak ℞, jesteś w większości, a nie w wyjątkowej grupie.
Jeszcze jedna ciekawostka, która wynika z samej geometrii. Wsteczny Mars, Jowisz czy Saturn stoi zawsze daleko od Słońca, po przeciwnej stronie nieba, więc nigdy nie jest spalony. Wsteczny Merkury i wsteczna Wenus są odwrotnie: zawsze blisko Słońca, więc często są jednocześnie wsteczne i spalone. Wtedy siła retrogradacji i osłabienie przez Słońce się przeplatają.
4. Co znaczy każda planeta wsteczna w Twojej mapie
Najprostszy klucz: temat planety wstecznej nie rozwija się w linii prostej. Wraca, wymaga drugiego podejścia, dojrzewa później i głębiej niż u innych. Często to sprawa, którą człowiek przerabia najpierw w sobie, a dopiero potem pokazuje światu. Współcześni astrologowie dodają odczytanie karmiczne: niedokończona lekcja z przeszłości, do której dusza wraca. To obraz, nie wyrok.
- Merkury wsteczny — myślenie głębokie, dokładne, czasem okrężne. Takie osoby lepiej piszą, niż mówią na szybko, wracają do przeczytanych książek i potrafią zauważyć to, co inni przeoczyli. Lekcja: zaufać własnemu tempu nauki
- Wenus wsteczna — miłość i piękno przeżywane bardzo osobiście. Gust bywa niezależny od mody, a w związkach wracają ważne osoby lub dawne wzorce. Lekcja: najpierw zrozumieć, co samemu się ceni, dopiero potem szukać tego u partnera
- Mars wsteczny — siła skierowana do wewnątrz. Gniew może być długo tłumiony, za to wytrwałość i umiejętność działania w ukryciu są wielkie. Lekcja: używać energii świadomie, zamiast ją kumulować
- Jowisz wsteczny — mądrość szukana na własną rękę. Takie osoby często podważają zastaną wiedzę i dochodzą do swojej filozofii życia. Jowisz staje się wtedy jeszcze hojniejszy. Lekcja: ufać wewnętrznemu nauczycielowi, nie tylko autorytetom
- Saturn wsteczny — poczucie obowiązku bardzo wewnętrzne. Dyscyplina i surowość bywają skierowane przede wszystkim na siebie, a sukces przychodzi później, ale jest trwały. Lekcja: być dla siebie wymagającym, lecz nie okrutnym
5. Retrogradacja w daszach i w tranzytach
Gdy przychodzi mahadasza lub antardasza planety, która w Twoim kosmogramie jest wsteczna, jej sprawy często wracają: odzywają się dawni znajomi, wraca się do porzuconego projektu, kończy się coś, co kiedyś zostało przerwane. Wyniki mogą przyjść z opóźnieniem, ale bywają głębsze niż w daszy planety prostej.
W tranzytach (gocara) retrogradacja oznacza, że planeta przechodzi przez ten sam fragment Twojej mapy trzy razy: do przodu, wstecz i znowu do przodu. Tak samo jest z Saturnem w sade sati. Pierwsze przejście zwykle stawia sprawę, drugie każe ją przemyśleć, a trzecie domyka. To dobry czas na poprawki, powroty i dokończenia. Na zupełnie nowe, duże początki lepiej wybrać czas ruchu prostego.
W tradycji wedyjskiej retrogradacja nie jest powodem do lęku. Do wybierania terminów (muhurta) bierze się pod uwagę przede wszystkim Księżyc, nakszatrę i dzień. Wsteczny Merkury to wskazówka, żeby uważniej czytać umowy, a nie zakaz ich podpisywania.
