1. Dlaczego w astrologii wedyjskiej masz inny znak
Astrologia zachodnia przyjmuje, że Baran zaczyna się zawsze w dniu równonocy wiosennej, około 21 marca. Astrologia wedyjska liczy znaki od gwiazd — Baran zaczyna się tam, gdzie na niebie leży gwiazdozbiór Barana. Te dwa punkty startu oddalają się od siebie, bo oś Ziemi powoli się kołysze (to zjawisko nazywa się precesją).
Różnicę między zodiakami nazywa się ajanamsą. Dziś wynosi około 24°. Słońce przechodzi dziennie mniej więcej jeden stopień, więc w kalendarzu przesunięcie to około 24 dni: zachodni Baran zaczyna się 21 marca, wedyjski — 14 kwietnia.
Przesunięcie rośnie bardzo wolno: o jeden dzień mniej więcej co 72 lata. Dla osoby urodzonej w 1960 roku daty znaków są więc tylko o dzień wcześniejsze niż dla urodzonej dziś.
2. Jak czytać tabelę i co z datami granicznymi
Tabela niżej podaje, w jakim okresie roku Słońce stoi w danym znaku wedyjskim. Daty dotyczą lat 1960–2026 i czasu polskiego. Ponieważ Słońce wchodzi w nowy znak o konkretnej godzinie, a ta godzina zmienia się z roku na rok, osoby urodzone w dniu granicznym albo dzień obok mogą należeć do jednego z dwóch znaków.
Jeśli Twoja data urodzenia wypada dzień przed lub dzień po zmianie znaku, sprawdź swój kosmogram w kalkulatorze — wystarczy data, godzina i miejsce urodzenia, a wyliczenia pokażą znak Słońca co do minuty.
3. Znak Słońca to nie wszystko
W astrologii zachodniej „Twój znak” to prawie zawsze znak Słońca. W astrologii wedyjskiej najważniejsze są trzy znaki, a Słońce nie stoi na pierwszym miejscu:
- Ascendent (lagna) — znak, który wschodził na horyzoncie w chwili narodzin; mówi o ciele, temperamencie i drodze życia, a od niego liczy się wszystkie domy
- Znak Księżyca (raśi) — w Indiach to on jest „Twoim znakiem”: opisuje umysł, uczucia i to, czego potrzebujesz, żeby czuć się bezpiecznie
- Znak Słońca — duszę, poczucie siebie, ojca i autorytet
4. Dwanaście znaków w skrócie
Każdy znak ma władcę — planetę, która w nim „gospodaruje” — i żywioł. W astrologii wedyjskiej władcy są klasyczni: siedem widocznych planet, bez Urana, Neptuna i Plutona.
- Baran (Mesza) — władca Mars, ogień: odwaga, start, działanie
- Byk (Wriszabha) — władca Wenus, ziemia: stałość, zmysły, gromadzenie
- Bliźnięta (Mithuna) — władca Merkury, powietrze: słowo, ciekawość, kontakt
- Rak (Karka) — władca Księżyc, woda: troska, dom, pamięć
- Lew (Simha) — władca Słońce, ogień: serce, godność, przywództwo
- Panna (Kanja) — władca Merkury, ziemia: porządek, analiza, służba
- Waga (Tula) — władca Wenus, powietrze: równowaga, relacje, piękno
- Skorpion (Wriszczika) — władca Mars, woda: głębia, przemiana, wytrwałość
- Strzelec (Dhanu) — władca Jowisz, ogień: wiara, nauka, szeroka perspektywa
- Koziorożec (Makara) — władca Saturn, ziemia: praca, cierpliwość, budowanie
- Wodnik (Kumbha) — władca Saturn, powietrze: wspólnota, idee, niezależność
- Ryby (Mina) — władca Jowisz, woda: wrażliwość, wyobraźnia, duchowość
5. Czy zmienia się Twój charakter?
Nie — zmienia się tylko nazwa, którą przyklejamy do tego samego nieba. Twoje Słońce stoi dokładnie tam, gdzie stało; astrologia wedyjska po prostu mierzy jego położenie od innego punktu. Wiele osób, które nie rozpoznawały się w swoim „gazetowym” znaku, odnajduje się w znaku wedyjskim — zwłaszcza gdy dołoży do tego znak Księżyca i ascendent.
Najlepiej traktować obie tradycje jako dwa różne języki opisu. Astrologia wedyjska, poza znakiem, daje coś, czego zachodnia nie ma: nakszatry (27 gwiezdnych odcinków) i dasze, czyli okresy życia rządzone przez kolejne planety.
